لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 53
پیر مغان نماینده کل فرزانگی ایران کهنسال است که از آغاز آنچه ما درباره اندیشه ایرانی می دانیم، پیش آمده و در فردی فرضی، تجسم پیدا کرده است که آن را پیر مغان نامیده اند. پیر بودن یعنی تمام تجربیات جهانی را در خود جمع کرده و منبع یک سلسله تجربه است و دیگر اینکه وابسته به مغان است یعنی کهن ترین دوران ایران. بنابراین وقتی حافظ تمام سرنوشت دانستگی هایش را به پیر مغان نسبت می دهد، می خواهد بگوید که کل این دانستگی ها را مدیون فردی هستم که تمام تجربه عم دراز ایران را در خود جمع کرده است. نگاهى به مضمون و مصادیق سعادت نزد حافظ
اسباب سعادت و خوشدلى
شاید بتوان نخستین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را عشق ورزى و عاشق پیشگى به شمار آورد: دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار/ گوشه تاج سلطنت مى شکند گداى تو - چو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - قدح پر کن که من در دولت عشق / جوانبخت جهانم گرچه پیرم - گنج عشق خود نهادى در دل ویران ما / سایه دولت برین کنج خراب انداختى .
در اینجا شاید بتوان با بازشناختن و برشمردن منافعى که حافظ در سلوک عاشقى مى جوید، به فهم مراد حافظ از دولت عشق تقرب حاصل کرد. دست کم مى توان موارد زیر را به عنوان فایدت عشق ورزى ذکر کرد:
۱/۱ از میان بردن خودپرستى و خودفریفتگى :
با مدعى مگوئید اسرار عشق و مستى / تا بى خبر بمیرد در درد خودپرستى - اى که دائم به خویش مغرورى / گر تو را عشق نیست معذورى
۱/۲ از میان بردن نفاق و دورویى و ایجاد یکسویى و صفاى دل:
ساقیا جام دمادم ده که در سیر طریق/ هرکه عاشق وش نیامد در نفاق افتاده بود - نفاق و زرق نبخشد صفاى دل حافظ / طریق رندى و عشق اختیار خواهم کرد - سر عاشق که نه خاک در معشوق بود / کى خلاصش بود از محنت سرگردانى - حافظا سجده به ابروى چو محرابش کن / که دعایى ز سر صدق جز آنجا نکنى
۱/۳ عشق حرمان و پشیمانى در پى ندارد:
عشق مى ورزم و امید که این فن شریف / چون هنرهاى دگر موجب حرمان نشود۱/۴ وارستگى یا آزادى از بار تعلق و حصول استغناى روحى :فاش مى گویم و از گفته خود دلشادم / بنده عشقم و از هردو جهان آزادم - حافظ از جور تو
حاشا که بگرداند روى / من از آن روز که در بند توام آزادم - گداى تو از هشت خلد مستغنى ست / اسیر بند تو از هر دو عالم آزاد است
۱/۵ عشق به مثابه اکسیر کیمیاگرى به کمال معنوى و اخلاقى مى برد:دست از مس وجود چو مردان ره بشوى/ تا کیمیاى عشق بیابى و زر شوى۱/۶ عشق منجر به وصال عرفانى مى شود و شرط لازم آن استچو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - حافظ هرآنکه عشق نورزید و وصل خواست / احرام طوف کعبه دل بى وضو ببست۱/۷ عشق راهبر به نجات است
عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ / قرآن زبر بخوانى در چهارده روایت - هرچند غرق بحر گناهم زصد جهت / تا آشناى عشق شدم ز اهل رحمتم
۱/۸ عشق احیاگر است و مشفق
طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند؟- عاشق که شد ؟ که یار به حالش نظر نکرد / اى خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست۱/۹ عشق قدر و ارزش آدمى را در پى دارد
بکوش خواجه و از عشق بى نصیب مباش / که بنده را نخرد کس به عیب بى هنرى۱/۱۰ دریادلى و شجاعت قرین عشق ورزى است
روندگان طریقت ره بلا سپرند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز - عاشق از قاضى نترسد مى بیار/ بلکه از یرغوى دیوان نیز هم
۱/۱۱ و در آخر اینکه شادى ناشى از غم عشق یا همان غم شاد که تنها غم مطلوب نزد حافظ است ، هنر عشق به شمار مى رود. ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق / برو اى خواجه عاقل هنرى بهتر از این؟ - تا شوم حلقه به گوش در میخانه عشق / هر دم آید غمى از نو به مبارکبادم حال مى توان پنداشت که چون عشق موجب از میان رفتن خودپرستى و خودفریفتگى و نفاق و دورویى مى شود و ایجاد یکسویى، یکدلى ، وارستگى و استغناى روحى را در پى دارد و همچنین به نجات و رستگارى، و کمال معنوى و اخلاقى و وصال عرفانى راه مى برد، حافظ از آن به «دولت و سعادت» تعبیر مى کند و گویى برآن است که سعادتمندانه زیستن در گرو تحقق این امور است که جملگى به دستاویز عاشقى تحصیل مى شوند. براینها اضافه کنیم که عشق حرمان و پشیمانى به دنبال ندارد. غم ناشى از آن مطلوب است . مسیحا دم است و به دریادلى و جوان دلى نیز منتهى مى شود.
دومین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را مى توان سعادت (دولت) فقر و درویشى محسوب داشت. ذکر این نکته نیز خالى از فایده نیست که تنها سعادت (دولت) ابدى از نگاه حافظ ، سعادتى (دولت) است که به دستاویز زیستن بر وفق مشى درویشان (گدایان) تحصیل مى شود. به استناد این ابیات:
دولتى را که نباشد غم از حافظ در نگاهدکتر محمود درگاهی
شریعتی یک دوره مجموعة آثار در 38 مجلد دارد که در همة آنها ـ به استثنای یکی دو مورد ـ چند بار نام حافظ آمده است. این بسامد فراوان حاکی از آشنایی شریعتی با اندیشة این بزرگترین شاعر زبان فارسی است. توجه به این نکته که شریعتی در شرایط اجتماعی ـ سیاسی خاصی به سر میبرد که غالباً تلألؤ اندیشههای فلسفی، سیاسی، و ایدئولوژیک نوپدید، هرگونه اندیشة بومی را در سایه برده بود، اهمیت این آشنایی را دوچندان میسازد. هم چنین تعیین جایگاه شاعری و نیز اندیشه حافظ از زبان مردی که هر اندیشه و آیینی را به دقت نقادی میکرد و به دشواری میپذیرفت و با همة عناصر فرهنگی بومی یا بیگانه نقادانه روبهرو میشد، ارزش و اعتباری بلند دارد. شریعتی در رشتة ادبیات فارسی تحصیل
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 53
پیر مغان نماینده کل فرزانگی ایران کهنسال است که از آغاز آنچه ما درباره اندیشه ایرانی می دانیم، پیش آمده و در فردی فرضی، تجسم پیدا کرده است که آن را پیر مغان نامیده اند. پیر بودن یعنی تمام تجربیات جهانی را در خود جمع کرده و منبع یک سلسله تجربه است و دیگر اینکه وابسته به مغان است یعنی کهن ترین دوران ایران. بنابراین وقتی حافظ تمام سرنوشت دانستگی هایش را به پیر مغان نسبت می دهد، می خواهد بگوید که کل این دانستگی ها را مدیون فردی هستم که تمام تجربه عم دراز ایران را در خود جمع کرده است. نگاهى به مضمون و مصادیق سعادت نزد حافظ
اسباب سعادت و خوشدلى
شاید بتوان نخستین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را عشق ورزى و عاشق پیشگى به شمار آورد: دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار/ گوشه تاج سلطنت مى شکند گداى تو - چو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - قدح پر کن که من در دولت عشق / جوانبخت جهانم گرچه پیرم - گنج عشق خود نهادى در دل ویران ما / سایه دولت برین کنج خراب انداختى .
در اینجا شاید بتوان با بازشناختن و برشمردن منافعى که حافظ در سلوک عاشقى مى جوید، به فهم مراد حافظ از دولت عشق تقرب حاصل کرد. دست کم مى توان موارد زیر را به عنوان فایدت عشق ورزى ذکر کرد:
۱/۱ از میان بردن خودپرستى و خودفریفتگى :
با مدعى مگوئید اسرار عشق و مستى / تا بى خبر بمیرد در درد خودپرستى - اى که دائم به خویش مغرورى / گر تو را عشق نیست معذورى
۱/۲ از میان بردن نفاق و دورویى و ایجاد یکسویى و صفاى دل:
ساقیا جام دمادم ده که در سیر طریق/ هرکه عاشق وش نیامد در نفاق افتاده بود - نفاق و زرق نبخشد صفاى دل حافظ / طریق رندى و عشق اختیار خواهم کرد - سر عاشق که نه خاک در معشوق بود / کى خلاصش بود از محنت سرگردانى - حافظا سجده به ابروى چو محرابش کن / که دعایى ز سر صدق جز آنجا نکنى
۱/۳ عشق حرمان و پشیمانى در پى ندارد:
عشق مى ورزم و امید که این فن شریف / چون هنرهاى دگر موجب حرمان نشود۱/۴ وارستگى یا آزادى از بار تعلق و حصول استغناى روحى :فاش مى گویم و از گفته خود دلشادم / بنده عشقم و از هردو جهان آزادم - حافظ از جور تو
حاشا که بگرداند روى / من از آن روز که در بند توام آزادم - گداى تو از هشت خلد مستغنى ست / اسیر بند تو از هر دو عالم آزاد است
۱/۵ عشق به مثابه اکسیر کیمیاگرى به کمال معنوى و اخلاقى مى برد:دست از مس وجود چو مردان ره بشوى/ تا کیمیاى عشق بیابى و زر شوى۱/۶ عشق منجر به وصال عرفانى مى شود و شرط لازم آن استچو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - حافظ هرآنکه عشق نورزید و وصل خواست / احرام طوف کعبه دل بى وضو ببست۱/۷ عشق راهبر به نجات است
عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ / قرآن زبر بخوانى در چهارده روایت - هرچند غرق بحر گناهم زصد جهت / تا آشناى عشق شدم ز اهل رحمتم
۱/۸ عشق احیاگر است و مشفق
طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند؟- عاشق که شد ؟ که یار به حالش نظر نکرد / اى خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست۱/۹ عشق قدر و ارزش آدمى را در پى دارد
بکوش خواجه و از عشق بى نصیب مباش / که بنده را نخرد کس به عیب بى هنرى۱/۱۰ دریادلى و شجاعت قرین عشق ورزى است
روندگان طریقت ره بلا سپرند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز - عاشق از قاضى نترسد مى بیار/ بلکه از یرغوى دیوان نیز هم
۱/۱۱ و در آخر اینکه شادى ناشى از غم عشق یا همان غم شاد که تنها غم مطلوب نزد حافظ است ، هنر عشق به شمار مى رود. ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق / برو اى خواجه عاقل هنرى بهتر از این؟ - تا شوم حلقه به گوش در میخانه عشق / هر دم آید غمى از نو به مبارکبادم حال مى توان پنداشت که چون عشق موجب از میان رفتن خودپرستى و خودفریفتگى و نفاق و دورویى مى شود و ایجاد یکسویى، یکدلى ، وارستگى و استغناى روحى را در پى دارد و همچنین به نجات و رستگارى، و کمال معنوى و اخلاقى و وصال عرفانى راه مى برد، حافظ از آن به «دولت و سعادت» تعبیر مى کند و گویى برآن است که سعادتمندانه زیستن در گرو تحقق این امور است که جملگى به دستاویز عاشقى تحصیل مى شوند. براینها اضافه کنیم که عشق حرمان و پشیمانى به دنبال ندارد. غم ناشى از آن مطلوب است . مسیحا دم است و به دریادلى و جوان دلى نیز منتهى مى شود.
دومین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را مى توان سعادت (دولت) فقر و درویشى محسوب داشت. ذکر این نکته نیز خالى از فایده نیست که تنها سعادت (دولت) ابدى از نگاه حافظ ، سعادتى (دولت) است که به دستاویز زیستن بر وفق مشى درویشان (گدایان) تحصیل مى شود. به استناد این ابیات:
دولتى را که نباشد غم از حافظ در نگاهدکتر محمود درگاهی
شریعتی یک دوره مجموعة آثار در 38 مجلد دارد که در همة آنها ـ به استثنای یکی دو مورد ـ چند بار نام حافظ آمده است. این بسامد فراوان حاکی از آشنایی شریعتی با اندیشة این بزرگترین شاعر زبان فارسی است. توجه به این نکته که شریعتی در شرایط اجتماعی ـ سیاسی خاصی به سر میبرد که غالباً تلألؤ اندیشههای فلسفی، سیاسی، و ایدئولوژیک نوپدید، هرگونه اندیشة بومی را در سایه برده بود، اهمیت این آشنایی را دوچندان میسازد. هم چنین تعیین جایگاه شاعری و نیز اندیشه حافظ از زبان مردی که هر اندیشه و آیینی را به دقت نقادی میکرد و به دشواری میپذیرفت و با همة عناصر فرهنگی بومی یا بیگانه نقادانه روبهرو میشد، ارزش و اعتباری بلند دارد. شریعتی در رشتة ادبیات فارسی تحصیل
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 53
پیر مغان نماینده کل فرزانگی ایران کهنسال است که از آغاز آنچه ما درباره اندیشه ایرانی می دانیم، پیش آمده و در فردی فرضی، تجسم پیدا کرده است که آن را پیر مغان نامیده اند. پیر بودن یعنی تمام تجربیات جهانی را در خود جمع کرده و منبع یک سلسله تجربه است و دیگر اینکه وابسته به مغان است یعنی کهن ترین دوران ایران. بنابراین وقتی حافظ تمام سرنوشت دانستگی هایش را به پیر مغان نسبت می دهد، می خواهد بگوید که کل این دانستگی ها را مدیون فردی هستم که تمام تجربه عم دراز ایران را در خود جمع کرده است. نگاهى به مضمون و مصادیق سعادت نزد حافظ
اسباب سعادت و خوشدلى
شاید بتوان نخستین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را عشق ورزى و عاشق پیشگى به شمار آورد: دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار/ گوشه تاج سلطنت مى شکند گداى تو - چو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - قدح پر کن که من در دولت عشق / جوانبخت جهانم گرچه پیرم - گنج عشق خود نهادى در دل ویران ما / سایه دولت برین کنج خراب انداختى .
در اینجا شاید بتوان با بازشناختن و برشمردن منافعى که حافظ در سلوک عاشقى مى جوید، به فهم مراد حافظ از دولت عشق تقرب حاصل کرد. دست کم مى توان موارد زیر را به عنوان فایدت عشق ورزى ذکر کرد:
۱/۱ از میان بردن خودپرستى و خودفریفتگى :
با مدعى مگوئید اسرار عشق و مستى / تا بى خبر بمیرد در درد خودپرستى - اى که دائم به خویش مغرورى / گر تو را عشق نیست معذورى
۱/۲ از میان بردن نفاق و دورویى و ایجاد یکسویى و صفاى دل:
ساقیا جام دمادم ده که در سیر طریق/ هرکه عاشق وش نیامد در نفاق افتاده بود - نفاق و زرق نبخشد صفاى دل حافظ / طریق رندى و عشق اختیار خواهم کرد - سر عاشق که نه خاک در معشوق بود / کى خلاصش بود از محنت سرگردانى - حافظا سجده به ابروى چو محرابش کن / که دعایى ز سر صدق جز آنجا نکنى
۱/۳ عشق حرمان و پشیمانى در پى ندارد:
عشق مى ورزم و امید که این فن شریف / چون هنرهاى دگر موجب حرمان نشود۱/۴ وارستگى یا آزادى از بار تعلق و حصول استغناى روحى :فاش مى گویم و از گفته خود دلشادم / بنده عشقم و از هردو جهان آزادم - حافظ از جور تو
حاشا که بگرداند روى / من از آن روز که در بند توام آزادم - گداى تو از هشت خلد مستغنى ست / اسیر بند تو از هر دو عالم آزاد است
۱/۵ عشق به مثابه اکسیر کیمیاگرى به کمال معنوى و اخلاقى مى برد:دست از مس وجود چو مردان ره بشوى/ تا کیمیاى عشق بیابى و زر شوى۱/۶ عشق منجر به وصال عرفانى مى شود و شرط لازم آن استچو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - حافظ هرآنکه عشق نورزید و وصل خواست / احرام طوف کعبه دل بى وضو ببست۱/۷ عشق راهبر به نجات است
عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ / قرآن زبر بخوانى در چهارده روایت - هرچند غرق بحر گناهم زصد جهت / تا آشناى عشق شدم ز اهل رحمتم
۱/۸ عشق احیاگر است و مشفق
طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند؟- عاشق که شد ؟ که یار به حالش نظر نکرد / اى خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست۱/۹ عشق قدر و ارزش آدمى را در پى دارد
بکوش خواجه و از عشق بى نصیب مباش / که بنده را نخرد کس به عیب بى هنرى۱/۱۰ دریادلى و شجاعت قرین عشق ورزى است
روندگان طریقت ره بلا سپرند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز - عاشق از قاضى نترسد مى بیار/ بلکه از یرغوى دیوان نیز هم
۱/۱۱ و در آخر اینکه شادى ناشى از غم عشق یا همان غم شاد که تنها غم مطلوب نزد حافظ است ، هنر عشق به شمار مى رود. ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق / برو اى خواجه عاقل هنرى بهتر از این؟ - تا شوم حلقه به گوش در میخانه عشق / هر دم آید غمى از نو به مبارکبادم حال مى توان پنداشت که چون عشق موجب از میان رفتن خودپرستى و خودفریفتگى و نفاق و دورویى مى شود و ایجاد یکسویى، یکدلى ، وارستگى و استغناى روحى را در پى دارد و همچنین به نجات و رستگارى، و کمال معنوى و اخلاقى و وصال عرفانى راه مى برد، حافظ از آن به «دولت و سعادت» تعبیر مى کند و گویى برآن است که سعادتمندانه زیستن در گرو تحقق این امور است که جملگى به دستاویز عاشقى تحصیل مى شوند. براینها اضافه کنیم که عشق حرمان و پشیمانى به دنبال ندارد. غم ناشى از آن مطلوب است . مسیحا دم است و به دریادلى و جوان دلى نیز منتهى مى شود.
دومین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را مى توان سعادت (دولت) فقر و درویشى محسوب داشت. ذکر این نکته نیز خالى از فایده نیست که تنها سعادت (دولت) ابدى از نگاه حافظ ، سعادتى (دولت) است که به دستاویز زیستن بر وفق مشى درویشان (گدایان) تحصیل مى شود. به استناد این ابیات:
دولتى را که نباشد غم از حافظ در نگاهدکتر محمود درگاهی
شریعتی یک دوره مجموعة آثار در 38 مجلد دارد که در همة آنها ـ به استثنای یکی دو مورد ـ چند بار نام حافظ آمده است. این بسامد فراوان حاکی از آشنایی شریعتی با اندیشة این بزرگترین شاعر زبان فارسی است. توجه به این نکته که شریعتی در شرایط اجتماعی ـ سیاسی خاصی به سر میبرد که غالباً تلألؤ اندیشههای فلسفی، سیاسی، و ایدئولوژیک نوپدید، هرگونه اندیشة بومی را در سایه برده بود، اهمیت این آشنایی را دوچندان میسازد. هم چنین تعیین جایگاه شاعری و نیز اندیشه حافظ از زبان مردی که هر اندیشه و آیینی را به دقت نقادی میکرد و به دشواری میپذیرفت و با همة عناصر فرهنگی بومی یا بیگانه نقادانه روبهرو میشد، ارزش و اعتباری بلند دارد. شریعتی در رشتة ادبیات فارسی تحصیل
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 53
پیر مغان نماینده کل فرزانگی ایران کهنسال است که از آغاز آنچه ما درباره اندیشه ایرانی می دانیم، پیش آمده و در فردی فرضی، تجسم پیدا کرده است که آن را پیر مغان نامیده اند. پیر بودن یعنی تمام تجربیات جهانی را در خود جمع کرده و منبع یک سلسله تجربه است و دیگر اینکه وابسته به مغان است یعنی کهن ترین دوران ایران. بنابراین وقتی حافظ تمام سرنوشت دانستگی هایش را به پیر مغان نسبت می دهد، می خواهد بگوید که کل این دانستگی ها را مدیون فردی هستم که تمام تجربه عم دراز ایران را در خود جمع کرده است. نگاهى به مضمون و مصادیق سعادت نزد حافظ
اسباب سعادت و خوشدلى
شاید بتوان نخستین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را عشق ورزى و عاشق پیشگى به شمار آورد: دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار/ گوشه تاج سلطنت مى شکند گداى تو - چو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - قدح پر کن که من در دولت عشق / جوانبخت جهانم گرچه پیرم - گنج عشق خود نهادى در دل ویران ما / سایه دولت برین کنج خراب انداختى .
در اینجا شاید بتوان با بازشناختن و برشمردن منافعى که حافظ در سلوک عاشقى مى جوید، به فهم مراد حافظ از دولت عشق تقرب حاصل کرد. دست کم مى توان موارد زیر را به عنوان فایدت عشق ورزى ذکر کرد:
۱/۱ از میان بردن خودپرستى و خودفریفتگى :
با مدعى مگوئید اسرار عشق و مستى / تا بى خبر بمیرد در درد خودپرستى - اى که دائم به خویش مغرورى / گر تو را عشق نیست معذورى
۱/۲ از میان بردن نفاق و دورویى و ایجاد یکسویى و صفاى دل:
ساقیا جام دمادم ده که در سیر طریق/ هرکه عاشق وش نیامد در نفاق افتاده بود - نفاق و زرق نبخشد صفاى دل حافظ / طریق رندى و عشق اختیار خواهم کرد - سر عاشق که نه خاک در معشوق بود / کى خلاصش بود از محنت سرگردانى - حافظا سجده به ابروى چو محرابش کن / که دعایى ز سر صدق جز آنجا نکنى
۱/۳ عشق حرمان و پشیمانى در پى ندارد:
عشق مى ورزم و امید که این فن شریف / چون هنرهاى دگر موجب حرمان نشود۱/۴ وارستگى یا آزادى از بار تعلق و حصول استغناى روحى :فاش مى گویم و از گفته خود دلشادم / بنده عشقم و از هردو جهان آزادم - حافظ از جور تو
حاشا که بگرداند روى / من از آن روز که در بند توام آزادم - گداى تو از هشت خلد مستغنى ست / اسیر بند تو از هر دو عالم آزاد است
۱/۵ عشق به مثابه اکسیر کیمیاگرى به کمال معنوى و اخلاقى مى برد:دست از مس وجود چو مردان ره بشوى/ تا کیمیاى عشق بیابى و زر شوى۱/۶ عشق منجر به وصال عرفانى مى شود و شرط لازم آن استچو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق / که در هواى رخت چون به مهر پیوستم - حافظ هرآنکه عشق نورزید و وصل خواست / احرام طوف کعبه دل بى وضو ببست۱/۷ عشق راهبر به نجات است
عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ / قرآن زبر بخوانى در چهارده روایت - هرچند غرق بحر گناهم زصد جهت / تا آشناى عشق شدم ز اهل رحمتم
۱/۸ عشق احیاگر است و مشفق
طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند؟- عاشق که شد ؟ که یار به حالش نظر نکرد / اى خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست۱/۹ عشق قدر و ارزش آدمى را در پى دارد
بکوش خواجه و از عشق بى نصیب مباش / که بنده را نخرد کس به عیب بى هنرى۱/۱۰ دریادلى و شجاعت قرین عشق ورزى است
روندگان طریقت ره بلا سپرند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز - عاشق از قاضى نترسد مى بیار/ بلکه از یرغوى دیوان نیز هم
۱/۱۱ و در آخر اینکه شادى ناشى از غم عشق یا همان غم شاد که تنها غم مطلوب نزد حافظ است ، هنر عشق به شمار مى رود. ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق / برو اى خواجه عاقل هنرى بهتر از این؟ - تا شوم حلقه به گوش در میخانه عشق / هر دم آید غمى از نو به مبارکبادم حال مى توان پنداشت که چون عشق موجب از میان رفتن خودپرستى و خودفریفتگى و نفاق و دورویى مى شود و ایجاد یکسویى، یکدلى ، وارستگى و استغناى روحى را در پى دارد و همچنین به نجات و رستگارى، و کمال معنوى و اخلاقى و وصال عرفانى راه مى برد، حافظ از آن به «دولت و سعادت» تعبیر مى کند و گویى برآن است که سعادتمندانه زیستن در گرو تحقق این امور است که جملگى به دستاویز عاشقى تحصیل مى شوند. براینها اضافه کنیم که عشق حرمان و پشیمانى به دنبال ندارد. غم ناشى از آن مطلوب است . مسیحا دم است و به دریادلى و جوان دلى نیز منتهى مى شود.
دومین مصداق سعادت (دولت) از نگاه حافظ را مى توان سعادت (دولت) فقر و درویشى محسوب داشت. ذکر این نکته نیز خالى از فایده نیست که تنها سعادت (دولت) ابدى از نگاه حافظ ، سعادتى (دولت) است که به دستاویز زیستن بر وفق مشى درویشان (گدایان) تحصیل مى شود. به استناد این ابیات:
دولتى را که نباشد غم از حافظ در نگاهدکتر محمود درگاهی
شریعتی یک دوره مجموعة آثار در 38 مجلد دارد که در همة آنها ـ به استثنای یکی دو مورد ـ چند بار نام حافظ آمده است. این بسامد فراوان حاکی از آشنایی شریعتی با اندیشة این بزرگترین شاعر زبان فارسی است. توجه به این نکته که شریعتی در شرایط اجتماعی ـ سیاسی خاصی به سر میبرد که غالباً تلألؤ اندیشههای فلسفی، سیاسی، و ایدئولوژیک نوپدید، هرگونه اندیشة بومی را در سایه برده بود، اهمیت این آشنایی را دوچندان میسازد. هم چنین تعیین جایگاه شاعری و نیز اندیشه حافظ از زبان مردی که هر اندیشه و آیینی را به دقت نقادی میکرد و به دشواری میپذیرفت و با همة عناصر فرهنگی بومی یا بیگانه نقادانه روبهرو میشد، ارزش و اعتباری بلند دارد. شریعتی در رشتة ادبیات فارسی تحصیل
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 206
چکیده ی پایان نامه
از آنجا که یکی از موضوعات و مباحث مهم در دنیای معاصر پدیده ی تقریباً نوظهوری به نام ترور و خشونت می باشد که هیچ جامعه ای را نمی تواند گفت از این پدیده مصون است. بر آن شدیم که از زاویه ای نو به آن نگاه کرده و به طرح مباحث آن بپردازیم. این مجموعه شامل .......... فصل است که در این فصول ضرورت تعریف تروریسم، تعریف لغوی و اسلامی آن، تعریف ترور در فرهنگ علوم سیاسی و علم حقوق، کنوانسیون های بین المللی آورده شده، که نهایتاً به تعریف جامع تروریسم می رسیم ادامه به سابقه و پیشینه ی تاریخی ترور در جهان، ایران، اسلام پرداخته ایم. و به مهمترین انواع تروریسم اشاره نموده ایم. در ادامه به ضرورت تفاوت و تمایز بین تروریسم و دفاع مشروع که بر اساس ملاک و معیارهای قرآنی مطالبی را گردآوری نموده ایم. همچنین دیدگاه و موضع گیری دین مبین اسلام را نسبت به پدیده ی تروریسم بررسی کرده و به این نتیجه رسیده ایم که اسلام هر گونه خشونت را به هر شکلی که باشد، قویاً محکوم و با آن به شدت و قاطعیت برخورد می کند. از کتاب، سنت، اجماع، عقل، دلایلی محکم بر اثبات این امر گردآوری نموده ایم. و نیز واژه های معادل ترور در فقه و حقوق اسلامی مطرح و حکم هر یک را چه با انگیزه های سیاسی و ایجاد رعب و وحشت باشد یا بدون انگیزه سیاسی بیان نموده ایم. در ادامه مطلب مهمترین قوانین موجود در نظام قضایی جمهوری اسلامی در ارتباط با برخورد با تروریسم را بیان کرده ایم. در پایان رأی و اندیشهی امام خمینی(ره) را که به مناسبتهای متفاوت و در ارتباط با این موضوع ایراد نموده و آنرا بشدت محکوم کرده اند را گردآوری نموده ایم. امیدواریم که مورد پذیرش درگاه حق و جویندگان معرفت قرار گرفته و راه گشایی برای دیگر دانش پژوهان در این زمینه قرار گیرد.
مقدمه:
حمد و سپاس خدای رحمان و رحیم که به ما نعمت زندگی بخشید و چه زیبا فرمود:
«من قتل نفسا بغیر نفس او فساد فی الارض فکانما قتل الناس جمیعا»
(هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین گویی اینکه همه انسانها را کشته است)
از جمله مشکلات و معضلات تقریباً لاینحل جوامع امروزی که در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی با آن دست به گریبان هستند پدیده ترور و تروریسم است. پدیده ای که هر وجدان پاک به محض شنیدن آن تنفر و انزجار در سیمایش نمایان گشته و آنرا به هر شکل و شرایطی که اتفاق افتد محکوم می کند. اما اینکه ترور چیست؟ تروریسم چه کسی است؟ سئوالی است که رسیدن به جواب معقول و قانع کننده آن کاری سهل و ساده نخواهد بود. چرا که پدیده ترور و تروریسم مانند بسیاری از واژگان مورد استفاده در جهان امروزی از جمله: حقوق بشر، دمکراسی، صلح و آزادی، مدنیت و مردم سالاری در فضایی غبار آلود سیاسی قرار گرفته و از معانی و مفاهیم اصلی آنرا فاصله گرفته است.
در دنیای امروزی حکومت ها و اندیشمندان طبق سلیقه و برداشت و منافع گروهی و ملی خویش، تعریف و تفسیری از ترور و تروریسم ارائه داده و حدود و ثغور و مصادیق آنرا بر اساس دید و منظر خاص خود معین و مشخص می نمایند. حقیقتاً در شرایط کنونی پدیده ترور و تروریسم به بدترین وسیله و در عین حال به برنده ترین ابزاری تبدیل شده که احزاب، گروه ها حتی حکومتهای مختلف برای سرکوبی مخالفین، دشمنان و رسیدن به اهداف شوم خود به هر قیمت و بدون ملاک و معیار مشخصی از آن بهره برده و استفاده می کنند.
در اینکه ترور و تروریسم از واژگان مذموم و منفور عامه بشر است و اینکه هیچ عقل سلیمی آن را تأیید و تقویت نمی کند شکی نیست. آنچه جای سئوال و نگران کننده است، استفاده مغرضانه، ابزاری و دو گانه از این پدیده است. که قدرتهای بزرگ حداکثر سوء استفاده از آن را برای نیل به اهداف پلیدشان می برند. اما در مقابل مصلحان جوامع و متفکران و اندیشمندان و روشنفکران همواره سعی و تلاش می نمایند که آن را مانند سایر پدیده های شوم تقبیح کرده، راه حل مناسبی برای کنترل، مهار و از بین بردن آنها ارائه دهند، اما کمتر در این زمینه موفق بوده اند. چرا که در طول تاریخ زورگویان و قدرت طلبان از این مقوله به نحوی حمایت کرده و مرتکبین آن خود عامل یا آمر این امر بوده اند. در دنیای امروزی و شرایط حاکم بر آن، واژه تروریسم وسیله ی برای سرکوب، علیه استقلال طلبی ها، نفی وابستگی ها و محدودیت ها و قیامهای مردمی در برابر دیکتاتوریها و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. چرا که تروریسم را می توان به اعمال و رفتاری اطلاق کرد که ملت های ستم دیده در جهت رهایی و بدست آوردن حقوق مشروع و پایمال شده خود، به آن دست می زنند تلقی کرد. این تحقیق دستاورد تقریباً یکسال تحقیق و پژوهش در این زمینه است که هیچ گاه نمی توان گفت کامل و فراگیر بوده و کاستی در آن وجود ندارد. لذا سعی و تلاش شده که عمده مباحث و مسائل مطرح شده در این مقوله در جایگاه مناسب خویش بررسی شود. از جمله ویژگی این نوشتار تازگی آن و جمع نمودن آراء و نظرات فقها و حقوقدانان و واژگان مرتبط با آن و احکام هر یک می باشد. هر چند که در کتابهای فقهی بابی مستقل در این زمینه وجود ندارد امّا اقدامی همه جانبه و وسیع با طرح و برنامه مشخص از جانب فقها و حقوقدانان برای روشن نمودن ابعاد مختلف آن بر اساس موازین اسلام را می طلبد. بنابراین با توجه به تازگی مطلب و ابعاد جدید آن سعی شده است که نظر و دیدگاه امام خمینی(ره) را که در مناسبتهای مختلف ابراز نموده اند را جمع آوری و به رشته تحریر در آوردیم. باشد که مورد قبول درگاه حق قرار گیرد.
1-2) هدف تحقیق
جایگاه تحصیل و پژوهش و تحقیق، جایگاه رفیعی است و این تحقیق و پژوهش است که اندیشه را بالنده و ذهن آدمی را صیقل می دهد. شور می انگیزد و حرکت می آفریند. نوآوری و اوج می دهد و این جولان اندیشه و پژوهش است که انسان را دگرگون و متعالی می کند، جامعه را توسعه و رشد می دهد. موجبات ترقی و سعادت را فراهم می کند. بوسیله اندیشه و پژوهش است که می توان نیازهای جامعه را فهمید و درک کرد و راههای نرفته را پیمود وآخرالامر کاری را تکمیل و به سامان رساند.
فقه و دانش حقوق اسلامی در طول مسیر این گونه پژوهشها می تواند با توجه به زمان و مکان و نیازها، در تبیین مرز بایدها و نباید ها و زدودن توجیهات بی منطق، کارگشا و نقش آفرین باشد این کار تحقیقی اندک، که در پایان یک دورهی تحصیلی ارایه گردیده تأمل و تلاشی است در حاشیه های میدان پژوهش و دریای عمیق تفقه تا مورد توجه حوزه های پژوهشی از زاویه و نگاه فقهی و حقوق اسلامی قرار گیرد. باشد که مورد قبول واقع شود.
1-3) پشینۀ تحقیق
موضوع پدیده تروریسم از جمله موضوعاتی است که از یک طرف با توجه به جدید بودن مسئله، محدودیت و مجمل بودن منابع و کلام فقها، و از طرفی دیگر بدیع بودن و دشواری تطبیق آن با مسائل مستحدثه و عدم تفکیک این عنوان با عناوینی همچون بغی، محاربه، فتک، افساد فی الارض، ارهاب، اغتیال موجب گردیده که تحقیق در این زمینه مشکل و طاقت فرسا گردد. اما خدای منان را شاکریم که بر این بنده منت نهاد تا این مختصر را به رغم تمام مشکلات به انجام برسانیم.
1-4) روش تحقیق و مشکلات آ ن
برای تدوین این رساله از روش کتابخانه ای استفاده شده است. و از کتابهایی که در منابع و مآخذ ذکر شده است، نت برداری و فیش برداری گردیده و فیش ها به صورت موضوع بایگانی شده است. در صورت عدم امکان یاداشت برداری از قسمتهای مورد نظر کپی گرفته ایم. به علت مشکلات فراوان از جهت امکانات و دسترسی به منابع، اینجانب به شهرستانهای متفاوتی از جمله شهرستان قم: کتابخانه آیت الله مرعشی نجف ، کتابخانه تخصصی فقه و اصول، پژوهشکده حوزه، پژوهشکده حوزه و دانشگاه ، پژوهشکده قوه قضائیه، بانک اطلاعاتی حوزه، خانه مطبوعات در شهرستان تهران، کتابخانه دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده امام خمینی(ره)، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) و ... مراجعه نموده ام و همواره برای بهره بردن از کتابها و منابع و دسترسی به آنان بعضی مواقع با مشکلاتی روبرو شده ام که به لطف خداوند متعال و همکاری مسئولان دلسوز و درد آشنای کتابخانه ها این مشکل برطرف و رساله به انجام رسیده است.
فصل دوم: تبیین مهفوم ترور و تروریسم
2-1: ضرورت تعریف ترور
از آنجا که واژه ترور و تروریسم و تعیین مصادیق آن همواره مورد اختلاف بوده و هر فرد و گروهی بر اساس منافع فردی، جمعی و حتی ملی خویش آن را تعریف و تفسیر و مصادیق آن را معین می کنند، ضرورت دارد علماء و دانشمندان متعهد و فقهای دنیای اسلام دور هم جمع شده و با ارائه تعریف دقیق و روشن، حدود و ثغور آن را مشخص بنمایند. تا معلوم شود ترور چیست؟ تروریست کیست؟ تا از این طریق موارد سوء استفاده از این واژه و پدیده منفور را مسدود و خدمتی به جامعهی انسانی بنمایند. در اکثر تعاریفی که برای ترور و تروریست ارائه شده است، عبارت قریب به این مضمون به چشم می خورد که: تروریسم عبارت است از: «رفتاری غافلگیرانه، به جهت ایجاد رعب و وحشت، اختناق، سلب امنیت وکشتن فرد یا گروهی با اهداف سیاسی .»
در تعریف فوق، قید نشده است که: هدف تروریست، باید نامشروع و ضد انسانی باشد. لذا اقدامات خشن انسانهای مظلوم و ستمدیده ای که راه دیگری برای نجات و رهایی خود، از زیر سلطه استعمارگران و دفع تجاوز می بینند، را نیز شامل می شود. و این نقص عمده تعاریف موجود است. باید توجه داشته باشیم که: «صرف خشونت آمیز بودن عملی، ترور محسوب نمی شود، زیرا امکان دارد عمل مزبور، به خاطر دفاع مشروع صورت گرفته باشد و هیچ عقل سلیمی حاضر نمی شود دفاع مشروع را ترور قلمداد بنماید. آیا دور از انصاف نخواهد بود که تلاش و فداکاری انسانهای مظلوم و مستضعف و بی دفاعی که برای حفظ جان، مال، ناموس و سرزمین خویش، و برای نجات و رهایی از زیر سلطه ی